Managementbladen, NS-glossies of financiële tijdschriften: geen weldenkend mens leest ze voor z’n plezier. Hooguit een student economie, een verveelde reiziger of sollicitant die in een te glad pak op een leidinggevende functie reageert. Bij voorbaat afgewezen. Het is schrijverij voor de oudpapiercontainer… Totdat Gijsbert Raadgever zich ermee bemoeit. Hij vormt saaie maandverslagen en dito managementperiodieken, die voorheen terecht in de papierversnipperaar verdwenen, om tot leesbare kost. Plots liet elke managementgoeroe van enige betekenis – hoewel dat er niet veel zijn – Elsevier’s NeXT! schijnbaar achteloos op de hoedenplank van zijn Porsche achter. Nadat Gijsbert art-dirtor van ‘Rails’ was geworden, werden ze bij stapels uit de trein meegenomen. Terwijl dat helemaal niet mocht. Dat had hij er zelfs nog op laten drukken. Op de voorzijde. In een heel hip lettertype.Een telefoonboek door hem vormgegeven wordt met gemak genomineerd als best verzorgde boek. Vlugschriften uit zijn handen belanden niet meer tussen de Aldifolders in de kattebak.

Covers worden van zijn bladen gerukt en krijgen een tweede leven als poster. Geef hem een hoop tekst een Apple. Zet hem in een rookvrije kamer waar de wanden wit zijn en de muziek experimenteel. Hij geeft magazines vorm. Maar geef hem een agenda en die blijft, hoe wonderlijk, leeg. Gijs verdrinkt niet in een zee van nutteloze dingen.Enkel zaken die er toe doen meren aan in zijn creatieve haven. De plek waar hij mensen samenbrengt om tijdens het stormen der breinen nieuwe dingen te ontdekken. Zo laat hij nu en dan een nieuwe creatie te water. Een boek, tijdschrift, cd of notitieblok, alles kan verwacht worden. Deze maand de nieuwe Nani-Ka. Ten doop gehouden met champagne. Van een goed jaar. Uiteraard.